Speler Profiel

Profiel van:
Danny Buijs

NaamDanny Buijs
Leeftijd32 Jaar
Geboortedatum21-06-1982
GeboorteplaatsDordrecht
Nationaliteit
Rugnummer
Gewicht78 kg.
Grootte1.82 m.
PositieMiddenvelder
Gekocht vanFC Groningen
Prijs 750.000

Speler statistieken zijn nog niet compleet...
Foto's van Danny Buijs

                    

Ik ben geboren in Dordrecht en dat is meteen ook het enige dat ik met die stad heb. Ik ben opgegroeid in Alblasserdam, waar ik heb gewoond tot mijn transfer naar FC Groningen in 2004 rond kwam. Ik heb een jonger zusje, Joyce. We zijn opgegroeid in een leuke buurt. Er waren veel gezinnen met kinderen van mijn leeftijd en dan ook nog eens veel jongens. We woonden aan de buitenkant van Alblasserdam en er lag in het polderlandschap ook een voetbalveldje. Dat was ideaal, want het betekende automatisch dat we er elke dag met de bal waren te vinden. Als we met weinigen waren, gingen we naar het pleintje. Maar dat kwam niet vaak voor, want er waren bijna standaard meer dan tien jongens te vinden. Dan gingen we naar het veldje, dat langzamerhand tot een begrip uitgroeide in de omgeving. Iedereen trok er op een gegeven moment naar toe, om te voetballen maar ook om te kijken. Er stonden veel ouders langs de kant. Het was een erg leuke periode.

Mijn enige doel was om profvoetballer te worden. Dat ik op mijn negende al bij Feyenoord terecht kwam, maakte die droom alleen maar groter. Ik speelde vanaf mijn zesde bij Alblasserdam, de club waar mijn vader en oom in het eerste speelden en mijn opa in het bestuur zat en teammanager was bij het eerste. Vanaf een jaar op twee was ik dagelijks op de club te vinden, ik rolde er zo automatisch in. Wij speelden een keer tegen Strijen en daar speelde een zoontje van Geert Meijer, die toen assistent-trainer was van Feyenoord. Hij vond me wel een leuk spelertje. Op basis van die wedstrijd mocht ik een stage afwerken bij Feyenoord en dat ging zo goed dat ik mocht blijven.

Ik heb uiteindelijk tien jaar rondgelopen op Varkenoord. Mijn mooiste herinneringen bij de jeugd zijn de voorwedstrijden die we in De Kuip mochten spelen. Ik heb dat een keer of zeven mogen doen. Bij de tweede helft zat het stadion al nagenoeg vol. Na de wedstrijd mochten we dan een ererondje lopen en scandeerden al die tienduizenden fans ‘kampioenen’. Onbeschrijflijk, ik kan moeilijk onder woorden brengen hoeveel indruk dat maakt op een jong ventje.

Op Varkenoord verliep het allemaal prima, ik doorstroomde de gehele opleiding zonder grote moeite. Vooral in de A-jeugd was het een geweldige tijd. Het eerste jaar in Sportclub A1 werden we net geen kampioen. Ik speelde een half jaar lang bij de A1 van Feyenoord en op zondag bij de Sportclub amateurs. Voor mijn ontwikkeling was dat een goede zaak. Op zaterdag moest ik vol aan de bak en op zondag moest ik dat opnieuw als zestienjarige in de hoofdklasse amateurs. Het jaar onder Cor Adriaanse was super, ik heb zoveel plezier teruggevonden in het voetbal door hem. Ik was dat een beetje kwijt. Ik had het wel leuk, maar pas door Adriaanse kwam ik elke dag weer met veel drive en met een glimlach naar de training. Zijn manier van werken sprak me erg aan. Dat heeft de basis gelegd voor de twee succesvolle jaren bij de A1 die volgden. We werden onder Henk van Stee twee keer kampioen en wonnen alle Europese toernooien die we speelden. Ik scoorde veel, was aanvoerder en mocht zo nu en dan een keer meetrainen bij het eerste. Ik mocht af en toe mee naar wedstrijden van het eerste tegen amateurclubs. Ik was zeventien of achttien jaar en zat met Bosvelt, Van Hooijdonk en Van Wonderen in de bus. Voor hen zat ik zondag op de tribune en een paar dagen later stond ik opeens met ze op het trainingsveld. Ik keek mijn ogen uit.

Op dat moment had ik de keuze al gemaakt me volledig op het voetbal te richten. Toen ik een jaar of zestien was, speelde ik in de A1. Ik zat dicht tegen betaald voetbal aan, maar was er tegelijkertijd ver vandaan. Het werd moeilijk om school en voetbal te combineren, want we trainden zes of zeven keer per week. Ik ging ’s ochtends om half zes de deur uit en kwam ’s  avonds om acht uur binnen en moest dan nog huiswerk maken. Dat ging niet, ik verwaarloosde op die manier school en voetbal. Toen heb ik gekozen om alles op voetbal te gooien. Ik had zoiets van: als het niet lukt, heb ik het tenminste geprobeerd. Mijn ouders hebben me gestimuleerd, maar wezen me wel op de gevaren van een blessure of dat ik het niet niveau niet zou aankunnen. Ik wilde mezelf achteraf niet het verwijt kunnen maken dat ik niet het maximale uit mijn voetbalkwaliteiten heb proberen te halen. Liever dat ik zou zeggen dat ik het voetballend niet had gered maar er wel alles aan had gedaan, dan andersom. In dat opzicht was het een eenvoudige keuze.

Ik besefte dat ik niet klaar was voor een basisplaats in Feyenoord 1. Ik was rechtsback en op die plek stond Emerton, die was vele malen verder. Ik hoopte te profiteren van de samenwerking met Excelsior en daar te gaan spelen, maar Feyenoord wilde dat ik naar het tweede ging. Uiteindelijk vertrok ik na een half jaar alsnog naar Excelsior. Na een aantal wedstrijden kreeg ik een basisplaats en het ging geweldig. Via de nacompetitie promoveerden we naar de Eredivisie.

Het seizoen werd geen succes, want we degradeerden meteen terug. Het eerste half jaar was hartstikke leuk, want we stonden zo rond de negende plaats. Na de winterstop kwam de klad erin, maar het was een heel goed leerjaar. In de eerste divisie werd Henk van Stee trainer. Er was nog even sprake van dat ik naar Sparta zou gaan, omdat Van Stee daar misschien heen ging. Maar toen hij naar Excelsior vertrok, was het snel beklonken dat ik bleef. Ik heb een speciale band met hem door die twee fantastische jaren in de A1. Ik heb geen spijt gehad van dat jaar, zowel persoonlijk als in teamverband. Smetje was dat we het kampioenschap op de laatste dag verspeelden en ook in de nacompetitie tekort kwamen. Voor mij is dat achteraf gezien misschien wel goed geweest, want ik denk dat ik bij promotie was gebleven. Nu besloot ik -mede door de interesse van Vitesse, Roda JC en FC Groningen- dat het tijd was te vertrekken. Feyenoord wilde ook mijn contract verlengen, maar de manier waarop dat ging sprak mij niet aan. Mark Wotte was hier toen nog technisch directeur. Hij deed me hetzelfde voorstel als wat ik al had. Ik hoefde helemaal geen wereldsalaris te verdienen, maar had graag willen terugzien dat ik een stap vooruit had gezet.  Hij voerde toen aan dat ik had gefaald in competitie en nacompetitie en toch eisen durfde te stellen. Ik heb de fax nog thuis liggen. Het was klinkklare onzin. Dat we het als team net niet haalden, had in mijn ogen niks te maken met de ontwikkeling die ik had doorgemaakt. Voor mij hoefde het op die manier niet meer, ik besloot te vertrekken.

FC Groningen gaf me het beste gevoel. Op televisie had ik vaak de beelden gezien waarbij de supporters in het Oosterpark in de hekken hingen. Dat sprak me aan, ik hou van dat volkse karakter. Het is een fantastische keuze geweest, want het waren twee succesvolle jaren. Vanaf dag één hebben de supporters me gesteund. Het seizoen 2005/2006 was weergaloos met als beloning dat we ons plaatsten voor de UEFA Cup. Toen ik net binnenkwam, zei ik in een interview dat ik naar Groningen kwam voor Europees voetbal. Iedereen lachte me uit, Martin Drent vroeg zelfs of ik gestoord was. Dat viel achteraf dus wel mee, haha.

Bij Groningen ben ik middenvelder geworden. Ik zou rechtsback spelen en Elshot rechtermiddenvelder. Dat liep niet in het begin en door een aantal blessures kwam ik op het middenveld te spelen. Dat begon te lopen en de trainer heeft het niet meer veranderd. Het eerste jaar was ik alleen maar verdedigende middenvelder, maar het seizoen erop was ik alleen rechtshalf. Mijn kwaliteiten werden zo optimaal benut en dat was wel terug te zien. Het leverde me uiteindelijk de transfer op naar Feyenoord.

Ik heb nooit onder stoelen of banken geschoven dat Feyenoord mijn favoriete club is. Ik zei bij Groningen altijd dat ik het geweldig naar mijn zin had, maar dat als Feyenoord kwam ik niet zou hoeven nadenken. Feyenoord heeft nooit gezegd dat ze me eventueel terug zouden halen. Ik had ook niet het idee dat ik nog terug zou komen. Ik sprak als supporter van Feyenoord, niet als voetballer. Ik had het schijnheilig gevonden om te zeggen dat Groningen alles voor me was. Ik gaf alles tijdens trainingen en wedstrijden en zo hoort het, maar ik had niet de band met de club die de supporters hebben. Die band heb ik met Feyenoord.

Vanuit het niets gebeurde waar ik alleen maar van kon dromen. Op 30 augustus stond Feyenoord op de stoep en kwam de transfer rond. Ik kreeg de kans te laten zien of ik goed genoeg was voor mijn club. Feyenoord is zo’n fantastische club. Als het nou goed of slecht gaat, de supporters zijn er altijd en overal. Mij doet dat veel. Ik ken veel mensen die met de club opstaan en ermee naar bed gaan. Ik heb zelf tien jaar lang in het stadion gezeten en snap wat de club met iemand kan doen. Ik heb zelf meegemaakt dat Feyenoord met 7-2 verloor van PSV. De dag erna moest ik naar school en iedereen was er natuurlijk voor Ajax, dat toen zo succesvol was. Ik wist wat me te wachten stond en wilde niet naar school. Dat heb ik zo vaak gehad, ik weet heel goed hoe resultaten van Feyenoord doorwerken in het alledaagse leven. Deze club betekent zoveel voor mensen.

Mijn speltype is gebaseerd op het aanjagen, de tegenstander opjagen en het publiek erachter krijgen. Als het voetballend niet lukt, dan maar met z’n allen het gras opvreten. Je kan niet elke wedstrijd goed voetballen, maar bij de supporters van Feyenoord mag je ook fouten maken. Als je er maar voor gaat met alles wat je in je hebt. Dat is de basis, dat hoeft eigenlijk niet gezegd te worden. Het kan een club ook ver brengen, kijk naar FC Groningen in het seizoen 2005/206. De selectie liep echt niet over van kwaliteit. Maar het was een team, waar spelers elkaar verrot scholden als het nodig was en dat ook geaccepteerd werd. Daarna was het meteen weer over. We gunden elkaar alles. Dat was de kracht en we haalden er Europees voetbal mee. Met onverzettelijkheid en een beetje geluk kunnen we ver komen, dat moet bij iedereen doordringen. Er komt meer bij kijken dan voetbal alleen. Iedereen moet zich daar bewust van zijn.

 


You have an error in your SQL syntax; check the manual that corresponds to your MySQL server version for the right syntax to use near '?id=536 AND MatchType = 7' at line 1
Seizoen Gespeeld Wissel Minuten Goals