vrijdag 21 juli 2017
|     Rotterdam  

Geschiedenis Deel 7

De Europacup I (1969-1970)

In het seizoen 1969/1970 werd Feijenoord 2e in de competitie met Ove Kindvall als gedeeld 2e met Johan Cruijff in het topscorersklassement. Ernst Happel was de nieuwe trainer. Het kampioenschap van 1969 leverde Feijenoord, naast de schaal, een deelname-ticket voor de Europa Cup I op. De weg naar de ‘Cup met de grote oren’ begon op 17 september 1969, toen Feijenoord in De Kuip aantrad tegen de IJslandse amateurploeg KR Reykjavik. 

Het Elftal
Het elftal dat in 1970 de Europa Cup I in de wacht wist te slepen.

De IJslanders, die wisten dat ze niets te zoeken hadden tussen de Europese grootmachten, werden opgerold met 12-2. Bij rust was het al 7-0, en bij 10-0 werd het scorebord te klein en leek het weer 0-0 te zijn! De toeschouwers kregen medelijden met Reykjavik en nam het voor ze op. Zo werd het toch nog 12-2. De return werd wederom in Rotterdam gespeeld, omdat Reykjavik te weinig toeschouwers verwachtte in IJsland. Deze wedstrijd eindigde in een 4-0 overwinning voor Feijenoord.

Felicitaties
De spelers van Reykjavik feliciteren de spelers van Feijenoord.

Feijenoord kon in de volgende wedstrijden echt aan de bak: AC Milan, de Europees Kampioen, moest verslagen worden. Op 12 november 1969 speelde Feijenoord in het San Siro stadion (waar de club later dat seizoen de Cup zou veroveren) tegen de AC Milan. Al na zeven minuten leek het Europees avontuur van Feijenoord beëindigd te worden, want de Italianen kwamen toen al op voorsprong. De wedstrijd eindigde dan ook in een 1-0 overwinning voor AC Milan. Desondanks was coach Ernst Happel trots op zijn spelers: “We slaagden voor honderd procent in onze opzet. Van de negentig minuten waren wij er zeker 65 aan de bal. Wat betreft conditie, spelverdeling, techniek en tactiek was Feijenoord beslist beter dan het grote AC Milan. Het had niet beter gekund. Ik ben trots op de jongens.”


Wim van Hanegem in actie tegen AC Milan.

Happel kreeg gelijk. Op 26 november 1969 zagen 63.564 toeschouwers hoe Feijenoord al na zeven minuten door de legendarische boogbal van Wim Jansen op voorsprong kwam. Feijenoord was beter dan Milan, maar kwam maar niet tot scoren. De Rotterdammers kregen niet de penalty waar ze recht op hadden toen Anquiletti hands maakte, maar enkele minuten voor tijd maakte Wim van Hanegem het verlossende doelpunt. Uit een voorzet van Coen Moulijn kopte ‘De Kromme’ binnen. Feijenoord had het grote AC Milan verslagen en kon zich gaan klaarmaken voor de volgende tegenstander: FC Vorwarts Berlin.


Theo Laeseroms op de schouders
na de 2-0 overwinning op Milan.

FC Vorwarts was voor Feijenoord een onbekende club, maar de Rotterdammers hadden sterke tegenstanders ontlopen. Op 4 maart 1970 moest Feijenoord op een onbespeelbaar Oost-Berlijns veld (Walter Ulbricht Stadion) aantreden tegen de Duitsers. Ondanks de onbekendheid van FC Vorwarts won de stugge ploeg met 1-0. In de returnwedstrijd van deze kwartfinale moest Feijenoord zich bewijzen.


Soldaten maken het veld van Vorwarts Berlin bespeelbaar.

En dat lukte: Coen Moulijn was in vorm en gaf aan Ove Kindvall de 1-0 voor het intikken. Feijenoord stond voor en leek de halve finale te gaan bereiken. Henk Wery maakte halverwege de tweede helft 2-0. Kindvall kreeg de kans op 3-0 toen een penaly was toegekend aan Feijenoord omdat Moulijn neergehaald was in het strafschopgebied. Kindvall’s inzet werd echter gehouden door keeper Zulkovski. Feijenoord won na enkele benauwde laatste minuten, want Vorwarts kreeg nog kansen op 2-1. Coen Moulijn zei achteraf dat Vorwarts de moeilijkste tegenstander in de Europa Cup is geweest: ‘Toen hadden we uit de Cup kunnen vliegen. Het scheelde maar een haartje.


Feyenoord thuis tegen Vorwarts Berlin (2-0).

In de halve finale moest Feijenoord het dus opnemen tegen Legia Warschau. Feijenoord had weer het voordeel om met een uitwedstrijd te mogen beginnen. Bij Feijenoord was men blij met deze ploeg, want zo ontliepen ze Celtic en Leeds United. Op 1 april 1970 moest Feijenoord de eerste wedstrijd spelen. Het veld was zo’n beetje een modderpoel, er kon niet goed worden gevoetbald en het bleef bij 0-0.


De selectie in training op het veld van Legia Warschau voor de wedstrijd, een regelrechte ramp zoals je kunt zien.

In de thuiswedstrijd ging het een stuk beter; Feijenoord kwam al na 3 minuten op voorsprong door een goal van Van Hanegem. Feijenoord gaf daarna Legia voetbal les. Na een halfuur was het al 2-0 voor Feijenoord, door een goals van Franz Hasil van 20 meter afstand, die al heel vaak op de televisie herhaald is. Daarna zakte het tempo en Feijenoord speelde na rust gewoon de wedstrijd uit. Het bleef bij 2-0. Na de wedstrijd werd de bal door een supporter afgepakt van de scheidsrechter, de scheidsrechter ging de supporter toen achterna en wist de bal wee te heroveren. Dit is ook al heel vaak te zien geweest. De Polen waren na afloop van de wedstrijd overdonderd door het goede voetbal van Feijenoord: ‘Van Hanegem en Jansen zijn stervoetballers, die iedere ploeg kunnen ontregelen. En Moulijn is gewoon een duivel, die maakt je gek.’


Van Hanegem met de 1-0. Ove Kindvall juicht op de voorgrond.

Feijenoord was naar de finale! Heel Nederland was ontregeld, iedereen was door het dolle heen, want voor het eerst bereikte een Nederlandse ploeg de finale! 25.000 Feijenoordfans reisden af naar Milaan. Feijenoord moest het opnemen tegen Celtic uit Glasgow, ook al een keer Europacup winnaar in 1968. Coen Moulijn raakte twee dagen voor de finale geblesseerd door een onbesuisde tackle van Rinus Israel op de training.


Supporters lagen al vroeg in de rij om een
kaartje te bemachtigen voor de finale.

Op het Domplein in Milaan (Ook bekend uit 2002 van tegen de wedstrijd tegen Inter Milaan) kwamen de supporters van Celtic en Feijenoord elkaar tegen. Tegenwoordig zouden dit rellen worden, maar toen waren de supporters heel gebroederlijk en maakten er overdag samen een groot feest van.


De supporters van Feijenoord en Celtic feestend op het Domplein.

‘s Avonds werd de wedstrijd gespeeld. Celtic was de torenhoge favoriet om de finale te beginnen. Feyenoord begin de meest memorabele wedstrijd ooit met deze opstelling:

Eddy Pieters Graafland; Piet Romeijn, Rinus Israel, Theo Laseroms, Theo van Duivenbode; Franz Hasil, Wim Jansen, Wim van Hanegem; Henk Wery, Ove Kindvall en Coen Moulijn.

Celtic begint de wedstrijd feller, maar Feyenoord kreeg naarmate de wedstrijd vorderde de beste controle op het veld, voornamelijk dankzij het beroemde drie mans middenveld. In de 20ste minuut leek Celtic te gaan scoren, maar het doelpunt werd afgekeurd door Lo Bello. Feyenoord werd de betere ploeg, maar toch was het Celtic dat als eerste scoorde. Van Hanegem beging een overtreding. Murdoch nam de vrije trap, speelde naar Gemmell en die wist 1-0 te maken.


Rinus Israel, de maker van de 1-1, houd een Celtic aanvaller tegen.

Twee minuten na het doelpunt van Celtic wist Feyenoord alweer te scoren. Hasil plaatste de bal in het strafschopgebied en via de hoofden van Van Hanegem en Jansen belandde de bal op het hoofd van Rinus Israel, die niet aarzelde en de 1-1 scoorde. Feyenoord bleef voor rust zoeken naar de 2-1, maar die kwam er niet, omdat alle Celtic spelers massaal gingen verdedigen. Ook in de tweede helft hield Feyenoord het overwicht en de bal wilde maar niet het doel in. Hierdoor moest er worden verlengd. 


Rinus Israel met de 1-1

In de eerste verlening leek Feyenoord plots toch te gaan verliezen. Celtic wist bijna te scoren, maar omdat Israel op de doellijn stond, kon hij gelukkig nog redding brengen. Bij Feyenoord misten Wery en Kindvall kansen, het bleef bij 1-1, hierdoor moest er zelfs een tweede verlening worden toegepast. Bij Celtic waren ze helemaal de weg kwijt en ze hoopten op een return (want toen werden er nog geen penalty’s genomen). In de 106e minuut werd Piet Romeyn gewisseld. Guus Haak kwam de ploeg in.


Ove Kindvall met de 2-1 in de verlening.

[pro-player]/videos/feyceltic1970.flv[/pro-player]

In de 12e (!!!) minuut van de tweede verlening kwam dan eindelijk het moment waar Feyenoord recht op had. Rinus Israel kreeg een vrije trap mee. Hij schoot de bal hard en hoog naar Over Kindvall, die de bal met een mooi lobje de goal in tikte. De keeper haalde Kindvall onderuit, maar de goal telde. Hiervan is het beroemde stukje: ‘HET IS EEN PENALTY!! NEE HET IS EEN GOAL, HET IS EEN GOAL!’.


Aanvoerder Rinus Israel wordt geknuffeld door
zijn medespelers na de overwinning.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Het radioverslag van de wedstrijd.

In de resterende tijd kwamen beide teams niet meer tot scoren, en was Feyenoord dus de eerste Nederlandse winnaar van de Europacup I. Aanvoerder Rinus Israel mocht de beker in ontvangst nemen en liep samen met zijn ploeggenoten een ronde op het veld, natuurlijk stilstaand bij het Feyenoord Legioen. 


Coen Moulijn met de Europacup I, tonend aan het Feyenoord Legioen.

Het vliegtuig waarin het elftal zat kon niet landen op vliegveld Zestienhoven, omdat het vol stond met Feyenoord supporters. Toen werd er aan deze mensen medegedeeld dat het vliegtuig zou landen op Schiphol. Hierdoor verliet iedereen Zestienhoven. Het vliegtuig kon zo toch landen op Zestienhoven. Vanaf het vliegveld was er een triomftocht door de stad. Later bereikten de spelers het Stadhuis en konden via de achterkant naar binnen komen.

[pro-player]/videos/feycelticafloop.flv[/pro-player]


De Feyenoord spelers op het bordes van het stadhuis, met voor hun de Coolsingel.

Er zijn waarschijnlijk nog nooit zoveel mensen op de Coolsingel geweest. Honderdduizenden mensen stonden er. Het ging zelfs door tot aan de Westblaak. Er werd geroepen, gejuicht en gezongen. De Feyenoorders kregen van de burgemeester de Wolfert van Borselen penning, dit is ter ere aan de stichter van Rotterdam. Hierna volgde een bustocht door de stad. De rit ging tot aan het stadion, hier konden de spelers weer tot rust komen. Natuurlijk moeten ook Ernst Happel, Gerard Meijer, Guus Brox en Max Abarbanel niet worden vergeten bij dit fantastisch grote succes.


De huldiging van de Feyenoord spelers voor Feyenoord – Holland Sport (8-2)

Ook moesten er toen nog enkele wedstrijden om de competitie worden gespeeld. Het eerste duel na de Europacup winst was tegen Holland Sport. Voor aanvang van de wedstrijd werden de spelers in het zonnetje gezet en maakten ze een ereronde langs de 49.000 mensen die op dit duel waren afgekomen. Het werd overigens 8-2 voor Feyenoord. Helaas werd Feyenoord geen kampioen, met 5 punten achterstand op Ajax. Ook de beker ging naar Ajax, maar de Europacup winst maakte alles dubbel en dwars goed!

Indexpagina Geschiedenis | Deel 8 De Wereldbeker en Landskampioen (1970-1973


FR-Fanatic.nl © 2005 - 2016 All Rights Reserved | Dank aan: Feyenoord Headliner & Feyenoord Headlinez & Feyenoord Nieuwsbreak | Bronnen | Version 5.1