zaterdag 21 september 2019
|     Rotterdam  

Speler Profiel

Naam Ove Kindvall
Leeftijd 76 Jaar
Geboortedatum 16-05-1943
Geboorteplaats Norrkoping
Nationaliteit
Rugnummer
Positie Aanvaller
Gekocht van IFK Norrköping

Speler statistieken zijn nog niet compleet…

Als Ove in vorm was, dan was elke scoringskans een goal.
Hij was ook ongelooflijk snel op de eerste tien meter: Ratsch, ratsch…!
Dan haalde niemand hem meer in
.”
                                                                Dick Schneider
.

Ove
Kindvall
is een legende, niet alleen voor Feyenoord supporters, maar
vooral ook voor de spitsen die de taak hadden hem op te volgen. Stuk
voor stuk gingen ze gebukt onder de nalatenschap van de productieve
Zweedse midvoor. In de 144 competitiewedstrijden die hij voor Feyenoord
speelde, scoorde hij maar liefst 129 doelpunten. Het schijnt dat ook
Kindvall wel eens periodes had dat het minder ging, met name in de
wintermaanden, maar dat maakt zijn gemiddelde van negen doelpunten per
tien wedstrijden alleen maar des te onwaarschijnlijker.


Ove Kindvall en Harry Bild
Voorafgaand aan Kindvalls debuut in de uitwedstrijd tegen Sparta in september 1966
poseren Feyenoords Zweedse aanvallers voor de camera’s.

Voorgeschiedenis
Ove
Kindvall
begon zijn voetbalcarrière in het havenstadje waar hij
opgroeide, bij IFK Norrköping. Ook zijn vader had voor de club
gespeeld, al was die nooit verder gekomen dan het tweede team. Ove deed
het beter, al op jonge leeftijd debuteerde hij in het eerste elftal.
Kindvall speelde er o.a. samen met de ervaren Harry Bild. Beiden wisten
veelvuldig het net te vinden. Bild werd (via een omweg) eind 1965 de
eerste buitenlander in dienst van Feyenoord. Hij deed het goed in
Rotterdam, misschien was het daarom wel dat Feyenoord een jaar later
besloot om te proberen om ook die andere veelscorende Zweedse aanvaller
naar De Kuip te halen.

Kindvall,
die op amateur-basis voor Norrköping uitkwam, had wel oren naar een
overgang. Hij wilde prof worden en dat was in Zweden niet mogelijk. Er
waren kapers op de kust, de 23-jarige Kindvall mocht zich ook verheugen
in belangstelling uit Spanje en Italië, maar uiteindelijk koos hij voor
Feyenoord. Niet alleen omdat Bild er al speelde, maar ook omdat hij
hoopte dat het er in Nederland minder fanatiek aan toe zou gaan.
Kindvall destijds: “Bij Zuid-Europese clubs zou ik veel meer kunnen
verdienen, maar dan moet je wél zo’n zes jaar van je leven wegcijferen:
trainingskampen, militaire tucht, geen enkele bewegingsvrijheid om je
te ontspannen, om te leven. Voetbal betekent veel voor me, maar niet
alles. Het moet een plezierige bezigheid blijven en bij Feyenoord
verwacht ik dat ook.”


Kindvall en Bild in actie tegen Willem II
Oktober 1966: Harry Bild probeert tijdens Feyenoord – Willem II (5-1) de
doorgebroken Ove Kindvall te bereiken.

Moeizame start
In
zijn eerste seizoen bij de club, 1966/1967, speelde Kindvall in een
4-2-4 systeem naast Bild in de spits. Hij had het moeilijk, het eerste
halfjaar. Kindvall: “Het voetbal was zo anders dan ik gewend was, en ik
begreep niet wat ze zeiden. Je moet je weg vinden in zo’n team, weten
wie die jongens zijn, hoe ze zijn. Het werd winter en het was zo nat!
Wij spelen niet in de winter, en nat is het dan bij ons ook niet. Ik
houd niet van voetballen in de modder. Toen had ik een inzinking.” 
Ook in de ogen van trainer Willy Kment functioneerde het duo niet naar
behoren. Kindvall moest een deel van het seizoen meemaken vanaf de
bank. Kindvall: “Dat trok ik me erg aan. Ik ben namelijk helemaal niet
zo nuchter als ik eruitzie. Ik ben bijvoorbeeld zeer gevoelig voor
kritiek. In die periode sprak men zelfs van een ‘miskoop’. Bovendien
kende ik nog geen woord Nederlands, ik voelde me erg eenzaam. Achteraf
bezien is die periode misschien wel goed voor me geweest. Van een
betaald amateurtje werd ik in die eerste zes maanden een volwassen
voetbalprof.”

De hele gang van zaken was opmerkelijk, aangezien Kindvall in de 23
wedstrijden die hij uiteindelijk speelde, liefst 22 doelpunten
produceerde. Niet direct cijfers die duiden op een falende spits.
Misschien was het Kindvalls frêle postuur, de 1 meter 76 lange Kindvall
woog minder dan 70 kilo, dat coach Kment deed twijfelen aan diens
capaciteiten. Hoe dan ook, het vertrek van Bild uit De Kuip in de zomer
van 1967 kwam zijn landgenoot niet slecht uit. Voortaan was Kindvall
onomstreden eerste keuze in de punt van de Rotterdamse aanval. Kindvall
in 1968: “Misschien is het voor mij wel goed geweest dat Harry Bild is
weggegaan. Ik bewonder Harry echt, vind hem een geweldige voetballer,
maar onbewust heb ik me waarschijnlijk te veel ondergeschikt aan hem
gemaakt. Ik heb hem te vaak de bal gegeven als ik zelf goede
scoringsmogelijkheden had.”


Kindvall als bankzitter

Kindvall begon zich, na die moeilijke eerste periode, steeds meer in
Nederland op zijn gemak te voelen. Het duurde niet lang voor hij de
Nederlandse taal onder de knie had. Hij had altijd belangstelling gehad
voor taal en had op school Engels, Duits en wat Frans geleerd. Met zijn
vrouw las Kindvall in Nederland de krant en keek naar televisie. Als ze
op een woord stuitten dat ze niet kenden, probeerden ze gezamenlijk de
betekenis ervan te achterhalen. Zonder ooit een cursus te hebben
gevolgd, wisten ze zich op die manier het Nederlands eigen te maken.
Waar Kindvall en zijn vrouw aanvankelijk voornamelijk met Harry Bild en
diens vrouw waren opgetrokken, gingen ze ook steeds meer met
Nederlanders om. De manier van omgaan in Nederland bleek anders te
zijn, dan ze waren gewend, maar dat beviel prima. Kindvall: “Dat je
zomaar bij elkaar langs kon gaan! Zonder afspraak! Dat makkelijke, dat
was heerlijk, een ontdekking dat het niet zo formeel en terughoudend
hoefde als in Zweden.”

Ook op culinair gebied verliep de aanpassing soepel. Kindvall:
“Heerlijk vond ik het eten hier! Saté, het lekkerste dat ik ooit
geproefd heb. Hadden ze in Zweden niet in die tijd.” Het gezin Kindvall
ging ook regelmatig uit eten. Kindvall: “Eten in restaurants was een
ontdekking, dat kenden we niet. Op maandag had ik meestal vrij en dan
reden we met het hele gezin naar Breda of naar Dordrecht om uit eten te
gaan.” Thuis kookte Kindvalls vrouw vaak Zweedse gerechten, maar ook
typisch Hollandse gerechten als erwtensoep en boerenkool verschenen ter
tafel in het appartement in Rotterdam-Zuid dat het gezin bewoonde.
Sommige dingen miste hij wel: “Die extra gebrande koffie die ze in
Zweden hadden, kenden ze hier niet. Dat was een gemis. Mijn ouders
brachten dat dan mee. We hadden een kast voor Zweedse spullen.”


Feyenoord -ADO in augustus 1969
Ove Kindvall is ADO-keeper Ton Thie voorbij en staat op het punt om te scoren

Spits der Spitsen
Kindvalls voornaamste wapens waren zijn snelheid en zijn neusje voor de
goal. De Zweed had er een handje van altijd precies daar te staan waar
hij moest staan om de bal in het net te kunnen werken. Hij had geen
buitengewoon hard schot in de benen of een uitgebreid arsenaal aan
flitsende passerbewegingen, zijn spel was eenvoudig en effectief.

Van een inzinking zoals in zijn eerste jaar zou hij nooit meer last
hebben, maar er waren wel eens periodes dat het minder ging met
Kindvall. De wintermaanden bleven een probleem. Kindvall in maart 1968:
“In Zweden voetballen we in de winter nu eenmaal niet. Dan hebben we
tijd voor andere dingen. Misschien denk ik daar te veel aan als ik in
de winter voor Feyenoord op die natte, kille velden sta. Ja, ik ben in
de wintermaanden vaak met mijn gedachten in Zweden en dat zal best
invloed hebben op mijn spel.”
Wanneer het minder ging had Kindvall de neiging om meer meters te
maken, extra hard te werken. Dan liet hij zich naar het middenveld
zakken om de bal op te halen en werklust te tonen. Coach Happel moest
daar niets van hebben en maakte zijn spits bij die gelegenheden in
woord en daad duidelijk dat hij niet was aangetrokken om te zwoegen,
maar om te scoren. Kindvall moest van de Oostenrijker in de punt van de
aanval blijven en zijn hersenen gebruiken.

Kindvall
was bovenal een bescheiden en sportieve speler. Vloeken en tieren was
er niet bij, hooguit drukte hij met armgebaren zijn onvrede over wat er
in het veld gebeurde uit. Dat wilde hem aanvankelijk nogal eens
problemen met scheidsrechters opleveren. Die zagen in zijn spontane
reacties een vorm van protesteren. Pas later begrepen ze dat Kindvall
met dat armzwaaien meestal alleen maar zijn boosheid op zichzelf wilde
uiten. Slechts één keer liet Kindvall zich gaan. In een wedstrijd tegen
NAC drukte hij een speler van de tegenpartij tegen de grond. Het viel
hem zelf nog het meeste tegen van zichzelf en de schorsing die het hem
opleverde, accepteerde hij zonder protest.


Feyenoord – Celtic
Mei 1970: Ove Kindvall ziet toe hoe de bal die hij met een effectief lobje over
de Celtic doelman heeft gewerkt in het net verdwijnt.

Het
absolute hoogtepunt van Kindvalls carrière was uiteraard het doelpunt
dat hij vlak voor het eind van de verlening van de Europacup finale in
Milaan scoorde. Met nog maar enkele minuten op de klok, toen een replay
nadrukkelijk dreigde, kreeg Rinus Israël een vrije trap. De aanvoerder
nam hem zelf en koos voor een lange bal naar Kindvall, die precies op
dat moment uit de rug van zijn tegenstander weg liep. Terwijl de bal
door lucht vloog moet de Celtic verdediger zich hebben gerealiseerd dat
hij een vergissing had gemaakt door Kindvall te laten gaan. De bal was
te hoog voor hem om weg te koppen en dus probeerde hij,
achterovervallend, de bal dan maar met de handen te stoppen. Hij
toucheerde de bal. Een penalty dus, maar gefloten werd er niet. De
Celtic verdediger had de bal namelijk wel geraakt, maar niet genoeg om
hem tegen te houden, zodat het leer alsnog bij Kindvall terecht kwam en
de scheidsrechter voordeel besloot te geven. Kindvall twijfelde niet en
werkte de bal, die nog een moeilijke stuit maakte, met een bekeken
lobje over de Schotse doelman. Het grootste succes uit de
clubgeschiedenis was een feit. Kindvall na de wedstrijd: “Ja, dit was
het gouden doelpunt uit mijn carrière. De keeper kon er net niet bij.
Met een beetje geluk had ik nóg twee goals gemaakt, maar ik ben al
tevreden.”

Het
seizoen 1970/1971 zou Kindvalls laatste jaar bij Feyenoord worden. Het
was niet zijn beste jaar. Kindvall: “Dat kwam door het WK van 1970 in
Mexico. Dat was slopend en daarna heb ik nauwelijks vakantie gehad. Ik
kon het domweg niet meer opbrengen, hoezeer ik ook mijn best deed. Het
ergste vond ik nog dat er rare praatjes kwamen. Zo van: ‘Die Kindvall
gaat toch terug naar Zweden, dus doet ‘ie er niks meer aan.’ Dat waren
natuurlijk waanzinnige opmerkingen, maar ik trok het me wél aan.”.
Halverwege het seizoen stond hij op een schamele 10 doelpunten, maar
omdat hij in het laatste deel van het seizoen 12 doelpunten scoorde in
11 wedstrijden, kon hij (met nog één wedstrijd te gaan) alsnog
topscorer van Nederland worden. Kindvall was erop gebrand het publiek
voor die laatste wedstrijd iets extra’s te bieden en nog één keer
topscorer van Nederland te worden. Tot zijn grote vreugde lukte het
hem. In de laatste wedstrijd van het seizoen, zijn afscheidswedstrijd,
scoorde hij twee keer. Feyenoord werd kampioen, Kindvall topscorer.
Spitsen die in een ‘slecht’ jaar topscorer van Nederland werden, zouden
Feyenoord fans daarna niet meer meemaken.


Kindvall in actie tegen Haarlem

Juni 1971: Ove Kindvall scoort in de kampioenswedstrijd tegen Haarlem. Feyenoord
werd kampioen, Kindvall topscorer van Nederland.

Afscheid
Kindvall had zijn vertrek ruim van te voren aangekondigd. De spits, die
al een jaar eerder een huis in Norrköping had gekocht, besloot dat het
tijd was om terug te keren naar Zweden. Hij was tevreden met wat hij
bereikt had bij Feyenoord en wilde een toekomst in de maatschappij
opbouwen. Velen konden niet begrijpen wat de 28-jarige spits bezielde
om in de kracht van zijn leven zijn carrière af te breken en gingen er
vanuit dat het uiteindelijk niet tot een afscheid zou komen. Er was al
eerder sprake geweest van een vertrek en toen was het alsnog tot een
contractverlenging gekomen. Dick Schneider en Eddy Treijtel, die
vrienden van Kindvall waren geworden, probeerden hem nog op andere
gedachten te brengen en ook andere spelers vroegen hem te blijven. Maar
ook nadat hij alles nog eens met zijn vrouw had doorgenomen bleef het
nee. Zelfs de contractaanbieding die Feyenoord hem op de valreep deed,
de beste tot dan toe, bracht daarin geen verandering.

Volgens Kindvall liet hij zich leiden door wat het beste voor zijn
vrouw en kinderen was. Een beetje heimwee was altijd gebleven. Ze
misten het contact met de familie. Kindvall terugkijkend: “Je kon ook
nooit weg, altijd moesten we spelen. Tweede kerstdag, nieuwjaarsdag:
altijd. Nu hebben ze weken vrij. Mijn vader kwam zeker acht keer per
jaar, hij wilde de wedstrijden zien. Later kwam mijn moeder ook mee. In
de zomer gingen we natuurlijk naar huis, dan gingen we varen, namen de
Tor Linie met de auto vol spullen. Eigenlijk kregen we heimwee na zo’n
jaar of vijf. De oudste zou naar de lagere school gaan, dat is ook een
moment om beslissingen te nemen. Mijn vrouw had iets met haar longen en
verdroeg het vochtige klimaat niet goed.”


Het gezin Kindvall staat in 1970 op het punt af te reizen naar Zweden

Vriend
Dick Schneider vraagt zich echter af of familieoverwegingen Kindvalls
enige motief vormden. Schneider: “In Kindvalls laatste seizoen was de
sfeer in de groep verziekt. We werden nog wel landskampioen, maar er
werd ongelooflijk asociaal op elkaar gekankerd. Daar kon Ove absoluut
niet tegen, overgevoelig als hij was. Hij was in alle opzichten
positief ingesteld. Als hij bijvoorbeeld een een kans miste, dan zei
hij altijd: ‘Volgende keer beter’. Ik vond hem werkelijk een
fantastisch mens.”

In
januari 1972 keek Kindvall in een interview terug op zijn vertrek.
Spijt had hij niet, maar hij was wel bereid toe te geven dat hij
Feyenoord zo nu en dan miste. Kindvall: “Ik heb nu een uitstekende baan
op de verkoopafdeling van een grote Zweedse papierfabriek, ik zit hier
erg goed. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik soms toch wel een beetje
heimwee heb naar Feyenoord, vooral het publiek mis ik soms heel erg. Ik
krijg nog steeds tientallen brieven van Feyenoord-supporters. Ik heb
zelfs cadeautjes ontvangen. Dat doet me heel veel, misschien wel meer
dan de beste kritiek die ik ooit in de pers heb gehad. Ik heb dus meer
vrienden achtergelaten dan ik ooit gedacht had. Ik ben nu ook pas gaan
beseffen hoe gezellig Nederlanders zijn. Ze gaan veel meer uit dan
Zweden, gaan veel meer bij elkaar op visite. Maar dat weegt niet op
tegen de toekomst van mijn gezin. Bovendien heeft Feyenoord Lex
Schoenmaker
voor mijn positie aangetrokken. Ik heb begrepen dat hij nog
niet helemaal heeft kunnen overtuigen, maar bij ADO vond ik hem zó
goed, dat hij ongetwijfeld zal slagen. Feyenoord zal hem alleen een
jaar de tijd moeten geven om te acclimatiseren.”

De
fans hadden minder vertrouwen in Schoenmaker, getuige het feit dat in
die periode nog regelmatig de naam van zijn Zweedse voorganger werd
gescandeerd. Uiteindelijk zou Schoenmaker zich stukbijten op de erfenis
van Kindvall en de geschiedenis ingaan als de eerste mislukte opvolger
van de Zweedse spits. Dat het nog veel slechter kon dan Schoenmaker,
zou in de jaren daarna blijken. En Kindvall? Die voetbalde tot 1974
voor IFK Norrköping, meestal als aanvallende middenvelder, en kwam dat
jaar ook uit op het WK in Duitsland. Daarna speelde hij, nadat hij een
baan in Gotenborg geaccepteerd had, nog tot 1977 bij IFK Göteborg.

 

 

Seizoen Gespeeld Wissel Minuten Goals
1966/67 (Feyenoord)Overzicht 0 0 0 0 0 0
1967/68 (Feyenoord)Overzicht 0 0 0 0 0 0
1968/69 (Feyenoord)Overzicht 0 0 0 0 0 0
1969/70 (Feyenoord)Overzicht 0 0 0 0 0 0
1970/71 (Feyenoord)Overzicht 0 0 0 0 0 0
Totaal 0 0 0 0 0 0

Ove Kindvall’s debuut voor Feyenoord

11-09-1968 Inter-Cities Fairs Cup / 1e ronde Uit Newcastle United 0 – 4

Laatste wedstrijden die Ove Kindvall begon

30-09-1970 Europa Cup 1 Uit U.T. Arad 0 – 0
16-09-1970 Europa Cup 1 Thuis U.T. Arad 1 – 1
09-09-1970 Wereldcup Thuis Estudiantes 1 – 0
26-08-1970 Wereldcup Uit Estudiantes 2 – 2
06-05-1970 Europa Cup 1 N Celtic 2 – 1

Laatste wedstrijden met 1 of meer doelpunten door Ove Kindvall gescoord

06-05-1970 Europa Cup 1 N Celtic 2 – 1
18-03-1970 Europa Cup 1 Thuis FC Vorwarts 2 – 0
30-09-1969 Europa Cup 1 Uit RK Reykjavik (IJS) 4 – 0
17-09-1969 Europa Cup 1 Thuis RK Reykjavik (IJS) 12 – 2
17-09-1968 Inter-Cities Fairs Cup Uit Newcastle United 2 – 0


FR-Fanatic.nl © 2005 - 2016 All Rights Reserved | Dank aan: Feyenoord Headliner & Feyenoord Headlinez & Feyenoord Nieuwsbreak | Bronnen | Version 5.1